Δεν με συγκινεί ιδιαίτερα αυτή η μέρα, αλλά μ'αρέσει όταν θυμάμαι το πρώτο δώρο από έναν συμμαθητή μου (μια μεταλλική καρδούλα, κολιέ), επίσης με θυμάμαι σε ηλικία 14, 15 ετών να ανυπομονώ και να προετοιμάζομαι αναλόγως.
Αλλά τι συγκρίνουμε, σε αυτές τις ηλικίες είναι όλη τη χρονιά του Αγ. Βαλεντίνου. Ροζ - κόκκινες καρδούλες, ραντεβού, πειράγματα απο φίλες, ραβασάκια στα θρανία, μυστικά τηλεφωνήματα, το κινητό σκουλαρίκι... Όπως επίσης κι ο ρόλος "προξενήτρας"... όλα τα κοριτσάκια έχουμε μπει στο πετσί του ρόλου για την κολλητή: "πάρτον τηλέφωνο" - "μου είπε για σένα" - "σε κοίταζε" - "ναι! του μίλησα"!! Υπάρχει πιο ωραίο πράγμα? Να χάνεις τα μυαλά σου, να μη σε νοιάζει τίποτα, να είσαι μ΄ ένα χαζό χαμόγελο όλη μέρα, να σε πιάνει νευρικό γέλιο στα ξαφνικά, να έχεις "πεταλούδες" στο στομάχι, (μη προσπαθείς να κρυφτείς, κάνει μπαμ - είσαι ερωτευμένος!!)
Μπορεί να μη με συγκινεί λοιπόν η μέρα "14 Φεβρουαρίου", αλλά δε μπορώ να μη "βγάλω το καπέλο" στα ζευγάρια που είναι
7 - 10 - 12 - 34 - 46 χρόνια μαζί και είναι σαν εραστές... Αυτό πραγματικά με συγκινεί, που ψάχνουν αφορμή να δείξουν τον έρωτά τους, που θυμούνται με λεπτομέριες το πως γνωρίστηκαν, που θυμούνται να πουν σ΄αγαπώ, που γελάνε ακόμα, που έχουν πράγματα να πουν, που σέβονται ο ένας τον άλλον, μπορεί να έχουν πιο σπάνια "πεταλούδες" στο στομάχι αλλά κάπου κάπου τους επισκέπτονται.
Μη θεωρείτε δεδομένο τον άνθρωπό σας και να του δείχνετε, οτι δεν είναι. Νομίζω έτσι περνάς στον σεβασμό μετά στην αγάπη, και μετά στο "για μια ζωή μαζί". Να είσαι περήφανος/νη για τον άνθρωπό σου, αν δεν νιώθεις έτσι, θα πρέπει να θυμηθείς τον λόγο που τον ερωτεύτηκες - κάτι θα είχες ανακαλύψει σ' αυτόν!!
image source
Αλλά τι συγκρίνουμε, σε αυτές τις ηλικίες είναι όλη τη χρονιά του Αγ. Βαλεντίνου. Ροζ - κόκκινες καρδούλες, ραντεβού, πειράγματα απο φίλες, ραβασάκια στα θρανία, μυστικά τηλεφωνήματα, το κινητό σκουλαρίκι... Όπως επίσης κι ο ρόλος "προξενήτρας"... όλα τα κοριτσάκια έχουμε μπει στο πετσί του ρόλου για την κολλητή: "πάρτον τηλέφωνο" - "μου είπε για σένα" - "σε κοίταζε" - "ναι! του μίλησα"!! Υπάρχει πιο ωραίο πράγμα? Να χάνεις τα μυαλά σου, να μη σε νοιάζει τίποτα, να είσαι μ΄ ένα χαζό χαμόγελο όλη μέρα, να σε πιάνει νευρικό γέλιο στα ξαφνικά, να έχεις "πεταλούδες" στο στομάχι, (μη προσπαθείς να κρυφτείς, κάνει μπαμ - είσαι ερωτευμένος!!)
Μπορεί να μη με συγκινεί λοιπόν η μέρα "14 Φεβρουαρίου", αλλά δε μπορώ να μη "βγάλω το καπέλο" στα ζευγάρια που είναι
7 - 10 - 12 - 34 - 46 χρόνια μαζί και είναι σαν εραστές... Αυτό πραγματικά με συγκινεί, που ψάχνουν αφορμή να δείξουν τον έρωτά τους, που θυμούνται με λεπτομέριες το πως γνωρίστηκαν, που θυμούνται να πουν σ΄αγαπώ, που γελάνε ακόμα, που έχουν πράγματα να πουν, που σέβονται ο ένας τον άλλον, μπορεί να έχουν πιο σπάνια "πεταλούδες" στο στομάχι αλλά κάπου κάπου τους επισκέπτονται.
Μη θεωρείτε δεδομένο τον άνθρωπό σας και να του δείχνετε, οτι δεν είναι. Νομίζω έτσι περνάς στον σεβασμό μετά στην αγάπη, και μετά στο "για μια ζωή μαζί". Να είσαι περήφανος/νη για τον άνθρωπό σου, αν δεν νιώθεις έτσι, θα πρέπει να θυμηθείς τον λόγο που τον ερωτεύτηκες - κάτι θα είχες ανακαλύψει σ' αυτόν!!
image source
No comments:
Post a Comment