Monday, February 25, 2013
Thursday, February 21, 2013
Κουζίνα...για πολλά πρωινά!
Μια γαλαζοζαχαρί κουζίνα, στα γούστα μου.
Η δικιά μου (θα) είχε και κόκκινες πινελιές!
Σε "τσιγκλάει" να φτιάξεις μπισκοτάκια, κέικ, κουλουράκια...
Χειμωνιάτικη ή ανοιξιάτικη;
Θα πω χειμωνιάτικη - ταιριάζει στα χρώματα της ημέρας, το πάει για βροχή πάλι ε;
Tuesday, February 19, 2013
A hot soup on a rainy day. Μια ζεστή σούπα, για μια βροχερή μέρα...
I love soups (make sure to serve it with fresh bread) and other foods that are quick to prepare.
Σούπα της τελευταίας στιγμής και με ό,τι βρίσκεται στο σπίτι!
Έχω μια αδυναμία στις σούπες (αρκεί να έχω 2 φρατζόλες ψωμί) και στα φαγητά που γίνονται στο Πι και Φι.
Directions:
Put 1- 2 litres of water to boil; add a chicken or vegetable cube. Chop whatever vegetables you have at home (carrots, broccoli, cabbage, courgettes, potatoes, onions) and add them to the boiling water. Season with fresh lemon juice, oil, salt, pepper and herbs (dill or parsley, celery). When the vegetables are soft, your soup is ready.
*If you don't have any potatoes, substitute rice
*You can add some chicken to the boiling water.
*If you add cabbage, you must cut it into thin strips.
*If you use celery, you must add it early, but add your herbs at the end.
So simple!
Εκτέλεση:
Βάζετε νερό να βράσει, σε μια κατσαρόλα με έναν κύβο ή ζελέ ζωμό της αρεσκείας σας. Αν έχετε δικό σας ζωμό ακόμα καλύτερα. Ψιλοκόβετε ότι λαχανικά έχετε στο ψυγείο (καρότο, μπρόκολο, κολοκυθάκια, λάχανο, πατάτα, κρεμμύδι) και τα ρίχνετε στην κατσαρόλα. Ρίχνετε λεμόνι, λάδι μυρωδικά (μαϊντανό ή άνιθο ή σέλινο) και αλατοπίπερο - μόλις μαλακώσουν τα λαχανικά είναι έτοιμη.
*Αντί για πατάτα μπορείτε να βάλετε ρύζι.
*Αν έχετε κοτόπουλο μπορείτε να το κόψετε κύβους ή λωρίδες και να το βράσετε πρώτο.
*Αν βάλετε λάχανο να το κόψετε ψιλό.
*Αν βάλετε σέλινο να το βάλετε απο την αρχή. Το μαϊντανό ή τον άνιθο προς το τέλος.
εύκολα κι απλά!
Saturday, February 16, 2013
When the cooking inspires you. Όταν η "κουζίνα" σε εμπνέει.
Μήλα, ρόδια, φασολάκια και πιπεριές πρωταγωνιστούν σε φωτογραφίες σχηματίζοντας γεωμετρικά σχήματα.
Δεν είναι μαγικό πως μια ιδέα τόσο απλή, μπορεί να σου πει "κάτι";
Κι όταν λέω "κάτι" εννοώ οτι σ' αρέσει δε σ'αρέσει σαν ιδέα, ακόμα κι αν για τα δικά σου γούστα είναι -kitch- ή -minimal- χαζεύεις λέγοντας στον εαυτό σου: "εγώ γιατί δε το σκέφτηκα";
Είναι ο Şakir Gökçebağ και καταλήγω στο οτι έχει ταλέντο, να φαίνονται τα έργα του τόσο εύκολα κι απλά, χρησιμοποιώντας μόνο ένα υλικό, που πραγματικά κολάς!
Ναι αν ήταν δική μου ιδέα, θα κρέμαγα μια φωτογραφία με κορνίζα, στην κουζίνα. Ίσως αυτήν με τις σκόρπιες φέτες καρπουζιών, πολύ καλοκαιρινό και το μοναδικό χωρίς συμμετρία... Σημαίνει κάτι αυτο?
Τώρα που το ξαναβλέπω έχει λίγη συμμετρία, θα το διορθώσω γράφοντας το πιο ακατάστατο, και θα απαντήσω μόνη μου
-> καθόλου τυχαίο!!
image source from Şakir Gökçebağ
Thursday, February 14, 2013
Happy Valentine's day...
Δεν με συγκινεί ιδιαίτερα αυτή η μέρα, αλλά μ'αρέσει όταν θυμάμαι το πρώτο δώρο από έναν συμμαθητή μου (μια μεταλλική καρδούλα, κολιέ), επίσης με θυμάμαι σε ηλικία 14, 15 ετών να ανυπομονώ και να προετοιμάζομαι αναλόγως.
Αλλά τι συγκρίνουμε, σε αυτές τις ηλικίες είναι όλη τη χρονιά του Αγ. Βαλεντίνου. Ροζ - κόκκινες καρδούλες, ραντεβού, πειράγματα απο φίλες, ραβασάκια στα θρανία, μυστικά τηλεφωνήματα, το κινητό σκουλαρίκι... Όπως επίσης κι ο ρόλος "προξενήτρας"... όλα τα κοριτσάκια έχουμε μπει στο πετσί του ρόλου για την κολλητή: "πάρτον τηλέφωνο" - "μου είπε για σένα" - "σε κοίταζε" - "ναι! του μίλησα"!! Υπάρχει πιο ωραίο πράγμα? Να χάνεις τα μυαλά σου, να μη σε νοιάζει τίποτα, να είσαι μ΄ ένα χαζό χαμόγελο όλη μέρα, να σε πιάνει νευρικό γέλιο στα ξαφνικά, να έχεις "πεταλούδες" στο στομάχι, (μη προσπαθείς να κρυφτείς, κάνει μπαμ - είσαι ερωτευμένος!!)
Μπορεί να μη με συγκινεί λοιπόν η μέρα "14 Φεβρουαρίου", αλλά δε μπορώ να μη "βγάλω το καπέλο" στα ζευγάρια που είναι
7 - 10 - 12 - 34 - 46 χρόνια μαζί και είναι σαν εραστές... Αυτό πραγματικά με συγκινεί, που ψάχνουν αφορμή να δείξουν τον έρωτά τους, που θυμούνται με λεπτομέριες το πως γνωρίστηκαν, που θυμούνται να πουν σ΄αγαπώ, που γελάνε ακόμα, που έχουν πράγματα να πουν, που σέβονται ο ένας τον άλλον, μπορεί να έχουν πιο σπάνια "πεταλούδες" στο στομάχι αλλά κάπου κάπου τους επισκέπτονται.
Μη θεωρείτε δεδομένο τον άνθρωπό σας και να του δείχνετε, οτι δεν είναι. Νομίζω έτσι περνάς στον σεβασμό μετά στην αγάπη, και μετά στο "για μια ζωή μαζί". Να είσαι περήφανος/νη για τον άνθρωπό σου, αν δεν νιώθεις έτσι, θα πρέπει να θυμηθείς τον λόγο που τον ερωτεύτηκες - κάτι θα είχες ανακαλύψει σ' αυτόν!!
image source
Αλλά τι συγκρίνουμε, σε αυτές τις ηλικίες είναι όλη τη χρονιά του Αγ. Βαλεντίνου. Ροζ - κόκκινες καρδούλες, ραντεβού, πειράγματα απο φίλες, ραβασάκια στα θρανία, μυστικά τηλεφωνήματα, το κινητό σκουλαρίκι... Όπως επίσης κι ο ρόλος "προξενήτρας"... όλα τα κοριτσάκια έχουμε μπει στο πετσί του ρόλου για την κολλητή: "πάρτον τηλέφωνο" - "μου είπε για σένα" - "σε κοίταζε" - "ναι! του μίλησα"!! Υπάρχει πιο ωραίο πράγμα? Να χάνεις τα μυαλά σου, να μη σε νοιάζει τίποτα, να είσαι μ΄ ένα χαζό χαμόγελο όλη μέρα, να σε πιάνει νευρικό γέλιο στα ξαφνικά, να έχεις "πεταλούδες" στο στομάχι, (μη προσπαθείς να κρυφτείς, κάνει μπαμ - είσαι ερωτευμένος!!)
Μπορεί να μη με συγκινεί λοιπόν η μέρα "14 Φεβρουαρίου", αλλά δε μπορώ να μη "βγάλω το καπέλο" στα ζευγάρια που είναι
7 - 10 - 12 - 34 - 46 χρόνια μαζί και είναι σαν εραστές... Αυτό πραγματικά με συγκινεί, που ψάχνουν αφορμή να δείξουν τον έρωτά τους, που θυμούνται με λεπτομέριες το πως γνωρίστηκαν, που θυμούνται να πουν σ΄αγαπώ, που γελάνε ακόμα, που έχουν πράγματα να πουν, που σέβονται ο ένας τον άλλον, μπορεί να έχουν πιο σπάνια "πεταλούδες" στο στομάχι αλλά κάπου κάπου τους επισκέπτονται.
Μη θεωρείτε δεδομένο τον άνθρωπό σας και να του δείχνετε, οτι δεν είναι. Νομίζω έτσι περνάς στον σεβασμό μετά στην αγάπη, και μετά στο "για μια ζωή μαζί". Να είσαι περήφανος/νη για τον άνθρωπό σου, αν δεν νιώθεις έτσι, θα πρέπει να θυμηθείς τον λόγο που τον ερωτεύτηκες - κάτι θα είχες ανακαλύψει σ' αυτόν!!
image source
Wednesday, February 13, 2013
Monday, February 11, 2013
Countdown to Valentine's Day. Μετράς ανάποδα για την ημέρα του Βαλεντίνου;
Σε λιγότερο απο 3 μέρες είναι η μέρα των ερωτευμένων, έχεις προετοιμαστεί σωστά;
Έχεις σκεφτεί πως θα περάσεις αυτή τη μέρα με τον βαλεντίνο σου;
Αν σκοπεύεις να του/της μαγειρέψεις, προτείνω για επιδόρπιο, φράουλες βουτηγμένες σε σοκολάτα, με ένα ποτήρι σαμπάνια, υπάρχει πιο σέξυ;;;
Αν πάλι είναι μακρυά, αιφνιδίασε τον/την με ένα ιδιαίτερο, χειροποίητο δέμα.
θα χρειαστείς, ένα ρολλό από χαρτί κουζίνας, χαρτιά να το ντύσεις, 2 καπάκια (δεν έχω ιδέα που θα τα βρεις), χαρτόνια να φτιάξεις τα γράμματα (μπορείς να κόψεις έτοιμα κι απο περιοδικό), κλωστή να τα ενώσεις (δεν είναι απαραίτητο, ας είναι σαν παιχνίδι - να φτιάξει μόνος του τις λέξεις), και τώρα βάλε την φαντασία σου να δουλέψει. Καραμέλες, πον πον, ραβασάκια, ότι θες το κλείνεις μέσα και το στέλνεις!!
Αν δεν έχεις κάνει σχέδια και είσαι απρόβλεπτος τύπος μην τον/την απογοητεύσεις, βάλτην/τον στο αμάξι και πεταχτήτε μέχρι το Ναύπλιο -> αυτό είναι το καλύτερο!! 1 μιση ώρα δρόμος, πιο πολύ σου παίρνει να κατέβεις στο κέντρο με αμάξι... (εντάξει βασική προυπόθεση είναι: να έχεις αυτοκίνητο, λεφτά για βενζίνη, και 1 μέρα άδεια).
Ερωτευμενάκι,
αυτή η μέρα σηκώνει πολλά γλυκανάλατα και ροζ καρδούλες,
ότι κι αν κάνεις καλή επιτυχία!!! :)
Friday, February 8, 2013
Breakfast at 8 o'clock. Στραπατσάδα αγάπη μου.
Ας πούμε στραπατσάδα... και γεύση κάτι απο τα παιδικά σου χρόνια!
Όχι οτι μου φτιάχνανε στραπατσάδα, ειδικά η μητέρα μου, συχαίνεται το αυγό (πλην της ομελέτας).
Στραπατσάδα το αυγό που είναι κάτι μεταξύ του μελάτου και του τηγανιτού (μάτι), με ντομάτα, φέτα και κρέμα γάλακτος (αυτή η βουτυράτη - γλυκιά γεύση στο τέλος), πάνω σε ψωμί, κατά προτίμηση χωριάτικο, μπόλικο πιπέρι και λίγο αλάτι. Ξεχνάω κάτι; Τώρα περι ορέξεως κολοκυθόπιτα, (λουκάνικο, κρεμμύδι, τυριά, μπέικον, πιπεριές, σπανάκι...) με το αυγό ταιριάζουν όλα, αλλά δεν το λες στραπατσάδα!!
->κάτι που δεν ήξερα: Το όνομα της το πήρε απο την ιταλική λέξη strapazzare που σημαίνει κακομεταχειρίζομαι /κόβω μικρά κομματάκια.
Υλικά:
Υλικά:
αυγά
ντομάτα (ή σε κύβους ή τριμμένη)
τυρί φέτα
κρέμα γάλακτος (ή βούτυρο)
(οι ποσότητες ανάλογα με τα γούστα)
εκτέλεση:
Βάλτε το τηγάνι στη φωτιά να ζεσταθεί με μια κουταλιά ελαιόλαδο, και ρίξε την φέτα σε κύβους, και τη ντομάτα, βάλτε τα αυγά σε ένα μπολ με λίγη κρέμα γάλακτος, ρίξτε τα στο τηγάνι και ανακατέψτε ελαφρά μέχρι να σπάσουν οι κρόκοι. Ρίξτε αλάτι (λίγο αν βάλετε φέτα) και πιπέρι. Αφήστε τα μέχρι να ψηθεί το ασπράδι, όχι πολύ, ο κρόκος να είναι μελάτος. Το σερβίρετε πάνω σε ψωμί. Αν θέλετε ρίξτε και μια κουταλιά ελαιόλαδο απο πάνω.
Απο την φωτογραφία μη περιμένεις και πολλά, στραπατσάδα είναι!
Να έχετε μια όμορφη μέρα :)
Tuesday, February 5, 2013
Not just for babies.
Έχεις αποφασίσει τι θα κάνεις την κούνια του μωρού που έχεις στο σπίτι; (ναι προφανώς απευθύνομαι σε σένα που έχεις μια, αλλά και σε σένα που δεν έχεις, μπορείς να ψάξεις να βρεις). Το πρώτο είναι να τη φυλάξεις για το επόμενο παιδάκι, το δεύτερο να την χαρίσεις σε μια φίλη, μια γνωστή ή άγνωστη που σίγουρα θα την έχει ανάγκη (κάτι άχρηστο σε μας, σίγουρα είναι χρήσιμο για κάποιον άλλον) και τρίτοv μπορεις να τη μετατρέψεις σε κάτι χρήσιμο για σένα...
σε μια βιβλιοθήκη
σε γραφείο
σε φανταστικο καναπέ
σε ραφιέρα να οργανώσεις τα εργαλεία σου
σε πίνακα
είναι φοβερό πόσα μπορείς να φτιάξεις ανάλογα με τη φαντασία και το σχέδιο της κούνιας. Υπάρχουν και υπερπαραγωγές... :)
Sunday, February 3, 2013
Friday, February 1, 2013
Τσουρέκι!
Έφτιαξα τσουρέκια!!! Το θεϊκό είναι οτι μυρίζει όλο το σπίτι. Μυρίζει απο το πρώτο λεπτό του ζυμώματος, αλλά τώρα που τα έψησα έχω "λιώσει", περιμένω να κρυώσουν να φάω! :)
Συνηθίζω ν' αλλάζω τις συνταγές, ανάλογα με τα γούστα μου ή με τα υλικά που βρίσκονται έκεινη τη στιγμή στο σπίτι - σπάνια προγραμματίζω τι θα φτιάξω, ώστε να έχω όλα τα υλικά.
Αυτή τη φορά όμως, δεν είχα λόγο να μην ακολουθήσω τις συμβουλές της Βίκυς. Ήταν αναμενόμενο μετά απ΄ όσα έγραψε να φτιάξω το τσουρέκι της μαμάς της. Θα συμφωνήσω μαζί της, η ζύμη συγχωρεί πολλά λάθη, είναι βαριά και μεταξένια, αλλά θα προσθέσω οτι είναι και "αψυχολόγητη". Τέλος πάντων τα κατάφερα. Tο μόνο που παρατήρησα, δε ξέρω τι έκανα λάθος είναι οτι δε μου βγήκαν τόσα πολλά τσουρέκια, ίσως έφαγα πολύ ζύμη :)
Πάω να δοκιμάσω κι επανέρχομαι - δε κρατιέμαι...
Από γεύση δε το συζητάω!!! Είναι κάτι μεταξύ σπιτικού και εμπορίου. Μπράβο στη μαμά!!
Το μόνο που άλλαξα, δε νομίζω να το καταλάβει κανείς είναι οτι τα άλειψα με γάλα, γιατί δεν είχα αυγά, τα χρησιμοποίησα όλα στη ζύμη. Θα ήταν πιο γυαλιστερά, μας νοιαζει; Πολύ φοβάμαι οτι δε θα μείνουν για αύριο, να δοκιμάσω αν όντως είναι μαλακά κι αφράτα όπως τα περιγράφει η Βίκυ...!
Υλικά:
- 1 κιλό αλεύρι για τσουρέκια
- 2 φακελάκια μαγιά
- 500ml γάλα (ή 100 ml γάλα χλιαρό (40 βαθμών Κελσίου) και 400ml κρέμα γάλακτος 15%)
- 220 - 400 γρ. ζάχαρη (ανάλογα πόσο γλυκό το θέλουμε, εγώ έβαλα 300 γρ.)
- Λεπτοτριμμένο ξύσμα ενός μεγάλου λεμονιού (δεν έβαλα καθόλου - το ξέχασα)
- 1/2 κουταλιά κοπανισμένη μαστίχα (έβαλα 1)
- 4 αυγά, θερμοκρασία δωματίου
- 125γρ βούτυρο, λιωμένο ζεστό
- αυγό αραιωμένο με λίγο νερό για άλειμμα (τα άλειψα με γάλα)
- αμύγδαλα τριμμένα, παραρουνόσπορος, σουσάμι
εκτέλεση
Καλό μήνα!!!
Subscribe to:
Comments (Atom)














































